Boşanma sonrası ebeveynlerden birinin uzak bir yere taşınması çocukların psikolojik ve bedensel sağlığını nasıl etkiler?
Boşanmanın ardından ebeveynlerden biri başka bir şehre taşınırsa, bu durum eski eşin hoşuna gidebilir. Ancak çocuklar, aralarındaki büyük mesafeden dolayı sıkıntı çekerler.
Ayrılık: Boşanmış ebeveynler birbirlerinden çok uzakta yaşıyorsa, çocuklar uzun vadede birçok yönden daha kötü durumda olurlar.
Bir ailenin sonu. Ebeveynler ayrılıyor ve çocuklar bundan sonra ya babalarıyla ya da anneleriyle yaşayacak. Çocuklar için hiç de kolay olmayan bu durum, boşanmanın ardından ebeveynlerden birinin başka bir şehre taşınmasıyla daha da zorlaşır. ABD’li araştırmacıların ortaya koyduğu gibi, birbirinden uzakta yaşayan ebeveynlerin çocukları uzun vadede birçok açıdan daha kötü durumda oluyor.
Arizona Eyalet Üniversitesi’nden psikolog Sanford Braver ve meslektaşları, boşanmış ailelelerin çocukları olarak büyümüş yaklaşık 600 öğrenciyle psikolojik ve fiziksel durumları hakkında görüşmeler yaptı. Değerlendirme sırasında katılımcıların yanıtları iki gruba ayrıldı: Ayrılıktan sonra ebeveynlerinin ikamet yerlerinin birbirinden bir saatlik araba yolculuğu mesafesinden daha fazla uzak veya daha yakın olmasına göre. İncelenen 14 özelliğin çoğunda, iki grup arasında belirgin farklılıklar ortaya çıktı (Journal of Family Psychology, Cilt 17).
Çocukluklarında ebeveynlerinden birine bir saat içinde ulaşamayan öğrenciler, çocukluklarında her iki ebeveyne de ulaşabilen öğrencilere kıyasla mevcut sağlık durumları hakkında daha olumsuz yorumlarda bulundular, genel olarak hayattan daha az memnunlardı, ebeveynlerinden daha az destek gördüklerini ve kişisel ilişkilerinde kendilerine karşı daha fazla düşmanca tavırlar sergilendiğini hissettiler. Ayrıca, ebeveynlerinin eğitim masraflarına daha az katkıda bulunduğunu belirttiler. Genel olarak, boşanmadan daha fazla etkilenmişlerdi ve zor bir hayat yaşadıkları ifadesini daha fazla kullandılar.
Araştırmacılar, taşınmanın, çocuklar üzerindeki uzun vadedeki olumsuz etkilerinin tek nedeni olmadığını kabul ediyorlar. Örneğin, boşanma sonrasında birbirlerinden uzak yerlere taşınma eğilimi, zaten oldukça sorun yaşayan ve çocuklara kötü koşullar sunan aileler için tipik bir durum olabilir. Yine de araştırmacılar, yetişkinlerin taşınmak için geçerli nedenleri varsa, taşınmanın çocuklara gerçekten fayda sağladığı iddiasının çürütüldüğünü düşünüyor. “Yaygın bir görüş şudur: Velayet sahibi ebeveyn için iyi olan şey, çocuk için de iyidir; ebeveynin hayatı iyileşirse, bu durum çocuğa da yansır. Ancak sonuçlarımıza göre, durum böyle görünmüyor,” diye açıklıyor Sanford Braver.
Psikologlara göre, boşanmış ebeveynlerin uzak başka bir yere taşınmasının çocukların refahı üzerindeki uzun vadeli etkileri, aile mahkemelerinin de ilgisini çekmelidir. Velayet kararlarında, bir ebeveynin çocukla birlikte taşınmasına izin verileceği varsayımı sıklıkla yapılmaktadır. Bu durumda ispat yükü, geride kalan eski eşe düşmektedir: Bu ebeveyn, uzun mesafeli ayrılığın çocuğun yararına olmadığını kanıtlamak zorundadır.
